Επιστροφή    

 

" Έργα Θεού, έργα ανθρώπων: 
Ο υγρότοπος Άγρα- Βρυττών- Νησίου "

      

 

 

Ο υγροτοποΣ Αγρα -Βρυττων- Νησιου

   Η Περιοχή Ειδικής Προστασίας "Λίμνη Άγρα " περιλαμβάνει την τεχνητή Λίμνη Άγρα - Βρυττών - Νησίου και  σημαντικό τμήμα γεωργικών και δασικών εκτάσεων, συνολικής έκτασης 47.380 στρεμμάτων.

Η λίμνη βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Βεγορίτιδος, σε απόσταση 8 χιλ. από την Έδεσσα και δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για τις ανάγκες του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα, ύστερα από κατασκευή φράγματος και κατάκλυση καλλιεργήσιμων εκτάσεων των κοινοτήτων Άγρα, Νησίου και Βρυττών. Το υψόμετρο της μέσης στάθμης επιφάνειας της λίμνης είναι 470 μ., το βάθος της από  4-6 μ. και η έκταση του λιμναίου μέρους της, κυμαίνεται από 4.000 έως 6.000 στρέμματα. Η τροφοδότηση γίνεται κυρίως από πηγαία νερά που αναβλύζουν στη θέση «Πηγές» κοντά στον οικισμό Βρυττών, τα οποία και πριν τη δημιουργία της, σχημάτιζαν τον Εδεσσαίο ποταμό.

  Η λίμνη Άγρα εκτείνεται μεταξύ των ορεινών συγκροτημάτων Βόρα από τη βόρεια πλευρά και Βερμίου από την νότια πλευρά. Ο υγρότοπος διαμορφώνεται από φυσικές διαπλάσεις υγροτοπικών και χερσαίων οικοσυστημάτων, γεωργικές καλλιέργειες, γεωλογικούς σχηματισμούς, όπου έχουν καταγραφεί σπάνια είδη πανίδας και αυτοφυούς χλωρίδας. Η περιοχή είναι πλούσια σε ιστορικά γεγονότα και πολιτισμικά στοιχεία, υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι με διατηρητέα μνημεία της εποχής του χαλκού και σιδήρου, ελληνιστικών και παλαιοχριστιανικών, καθώς και των βυζαντινών χρόνων. Η λίμνη Άγρα ανήκει στη ΔΕΗ, ενώ οι γύρω από αυτήν  γεωργικές εκτάσεις ανήκουν ή διακατέχονται από τους κατοίκους των δημοτικών διαμερισμάτων Άγρα, Βρυττών και Νησίου του Δήμου Έδεσσας. Εκτός των ιδιωτικών εκτάσεων υπάρχουν και εκτάσεις που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο, κοινοτικές και εκκλησιαστικές. Οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαχείριση της περιοχής, είναι βιοτικοί, περιβαλλοντικοί και κοινωνικοοικονομικοί.

  Η διαχρονική παρουσία του ανθρώπου στην περιοχή, συνδέθηκε από την αρχαιότητα, πέρα από παραδοσιακές δραστηριότητες όπως η αλιεία και η κτηνοτροφία που ασκούνται στον άμεσο χώρο του υγροτόπου, με την αειφορική αξιοποίηση του νερού, για την παραγωγή ενέργειας από υδατοπτώσεις αλλά και για την άρδευση αγροτικών εκτάσεων, δραστηριότητες που ασκούνται σε μια ευρύτερη ζώνη που περιλαμβάνει και την πόλη της Έδεσσας. Έχουμε λοιπόν μια χαρακτηριστική περίπτωση διαχρονικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση, η αρμονία της οποίας έχει διαταραχθεί τα τελευταία χρόνια , εξαιτίας προβλημάτων που αντιμετωπίζει το υγροτοπικό οικοσύστημα.

  Οι επιπτώσεις των προβλημάτων αυτών οδήγησαν στην ευαισθητοποίηση των τοπικών φορέων, με αποτέλεσμα να πραγματοποιείται σήμερα πρόγραμμα Life-Φύση, με τίτλο « Υλοποίηση μέτρων διαχείρισης στον υγρότοπο του Άγρα». Το πρόγραμμα επιδιώκει την εφαρμογή διαχείρισης πολλαπλών σκοπών και την ανάδειξη του υγροτόπου με τρόπο συμβατό προς τη διατήρηση των λειτουργιών και αξιών του.

  Λόγω της ορνιθολογικής του σημασίας ο υγρότοπος και η γύρω περιοχή έχουν ενταχθεί στο δίκτυο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας με βάση την Οδηγία για τη διατήρηση των πουλιών. Στο πλαίσιο της Οδηγίας των οικοτόπων, έχει συμπεριληφθεί στους τόπους που προτείνονται για ένταξη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000.

  Από τη συνολική έκταση των 47.380 στρεμμάτων, το ποσοστό κάλυψης σε δάση και μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις ανέρχεται σε 36,4 %, τα ποολίβαδα σε 7,2%, οι θαμνώνες με αείφυλλους και φυλλοβόλους θάμνους αποτελούν το 16,3 %, οι γεωργικές καλλιέργειες με 24,4 %, οι υδάτινες επιφάνειες και οι καλαμώνες το 15,7 % και οι οικισμοί - υποδομές σε 1%.

 

 

Περιγραφη του προγραμματοΣ

«Έργα  Θεού, έργα  ανθρώπων: Ο  υγρότοπος  Άγρα- Βρυττών- Νησίου»

    Πολύ  κοντά  στην  πόλη  της  Έδεσσας  βρίσκεται ένας    υγρότοπος,  σημαντικής  οικολογικής αξίας  και  ομορφιάς, που  φιλοξενεί  πολλά   είδη  της ελληνικής  χλωρίδας  και  πανίδας και  επηρεάζει  την ευρύτερη  περιοχή  πολυδιάστατα.

  Η  πρόσβαση  σ’ αυτόν  είναι  εύκολη  και  ασφαλής,  έτσι  η επιλογή  του  σαν περιεχόμενο   προγράμματος  του  ΚΠΕ  Έδεσσας  ήταν  αυτονόητη…

  Στη  διάρκεια   του  προγράμματος,  λοιπόν,  οι  μαθητές  γνωρίζουν  τι  είναι    υγρότοπος  και  ποια τα  χαρακτηριστικά  του,    στοιχεία (βιοτικά  και αβιοτικά )  που  τον  δομούν και τις  μεταξύ  τους σχέσεις,  τη  σπουδαιότητά  του  για  την ευρύτερη περιοχή,   την  ανθρώπινη παρουσία σ’ αυτόν  και  τις  επιπτώσεις της.  Εντοπίζουν  τα   προβλήματά  του (ευτροφισμός, ελάττωση  διαλυμένου οξυγόνου, παράνομη  αλιεία,  κυνήγι)  και προτείνουν  λύσεις.  Μαθαίνουν  να  δουλεύουν  ομαδικά  και  συνεργατικά, να  συμμετέχουν  ενεργά, με μεθοδικότητα  και  υπευθυνότητα, αναλαμβάνοντας  πρωτοβουλίες. Εξασκούνται  στην  παρατήρηση,  την  ανάλυση  και  τη  σύνθεση,  προβληματίζονται  και  προτείνουν  λύσεις. Έτσι  εμπεδώνεται  η  γνώση  με  έναν  τρόπο  ευχάριστο  και  αποτελεσματικό.

  Η προσέγγιση  του    υγροτόπου  γίνεται  βιωματικά  με  ενεργή  συμμετοχή  όλων  των αισθήσεων.    Η  αμεσότητα  της  επαφής αυτής  βοηθάει  τους  μαθητές  να  ξεφύγουν  από  την  εικονική  πραγματικότητα  που  τους  επιβάλλεται   καθημερινά ως τρόπος ζωής και  να  αντιληφθούν  τον  κόσμο  στις   αληθινές  του διαστάσεις.

   Το  πρόγραμμα  ξεκινάει  στο  χώρο  μαθητικών  δραστηριοτήτων  του  ΚΠΕ  Έδεσσας (Αλευρόμυλος  Σαλαμπάση)  με  προβολή   οπτικοακουστικού  υλικού (βίντεο,  διαφάνειες),  που   προετοιμάζει γνωστικά  και  συναισθηματικά   τους  μαθητές  για  την  επίσκεψη και  την  ανάπτυξη  δραστηριοτήτων στον  υγρότοπο.  Οι μαθητές αναλαμβάνουν  το ρόλο  του  εξερευνητή  και   αφού  προμηθευτούν  κατάλληλο  εξοπλισμό (κιάλια, πυξίδα,  θερμόμετρο, χημικά  αντιδραστήρια)  εξορμούν…

 

 

 

 

 

 Χρονοδιαγραμμα - Φασεισ του προγραμματοσ

 

 

9.00 – 9.30

 

Υποδοχή  μαθητών  - Γνωριμία  με  το  ΚΠΕ  Έδεσσας

 

9.30 – 10.00

 

Προβολή  βίντεο σχετικά με  τον  υγρότοπο Άγρα – Βρυττών- Νησίου

(επιμέλεια – παραγωγή  ΚΠΕ  Έδεσσας)

 

10.00 – 11.00

Παιχνίδι  γνωριμίας  και  χωρισμός  των  μαθητών σε  ομάδες

Προβολή  διαφανειών   με χαρακτηριστικά  είδη  της  πανίδας  και  χλωρίδας  του  υγροτόπου   και  αντιστοίχων  καρτών  αναγνώρισής  τους.

 

11.00 – 11.15

 

Διάλειμμα

 

 

11.15 – 13.15

Μετάβαση  στον  υγρότοπο

Δραστηριότητες  πεδίου (χαρτογράφηση,  παρατήρηση, μετρήσεις  φυσικοχημικών  παραμέτρων του  νερού, αναγνώριση και καταγραφή  βιοτικών και  αβιοτικών  στοιχείων)

 Επιστροφή  στο  ΚΠΕ

 

13.15 - 14.30

Έκφραση  εντυπώσεων  και  προβληματισμών  μέσα  από  παιχνίδια  ρόλων,  ζωγραφική,  landart.

Παιχνίδι  «Δεσμοί  ζωής»

Αξιολόγηση  του  προγράμματος

 

 

 

 

 

    Χλωριδα του υγροτοπου

   Στον υγρότοπο  Άγρα- Βρυττών -Νησίου  κυρίαρχος τύπος υγροτοπικής βλάστησης είναι οι καλαμώνες με χαρακτηριστικά είδη τα καλάμια και βούρλα όπου βρίσκουν καταφύγιο αρκετά είδη ζώων. Συναντάμε κατά θέσεις ορχιδέες και ίριδες. Στη δυτική πλευρά του υγροτόπου , σχηματίζονται υγρά λιβάδια, ενδιαίτημα σημαντικό για ερωδιούς και παρυδάτια πουλιά. Στη λίμνη κυριαρχούν ποταμογείτονες και  νούφαρα, δημιουργώντας θέσεις κατάλληλες για την απόθεση των αυγών των ψαριών.

   Στις όχθες των καναλιών που διαρρέουν τον υγρότοπο, διατηρούνται συστάδες παρόχθιας βλάστησης, με  ιτιές, λεύκες και σκλήθρα, ενδιαιτήματα πολύ σημαντικά για τη διαβίωση των υδρόβιων πουλιών. Στην γύρω από τον υγρότοπο αγροτική περιοχή κυριαρχούν κερασιές, ενώ στους γύρω λόφους αναπτύσσονται δάση (μικτά δάση Δρυός, Φτελιάς και  Φράξου, δάση Καστανιάς, δάση Οστρυάς, κ.ά), θαμνότοποι και λιβάδια, βιότοποι κατάλληλοι για αρπακτικά και στρουθιόμορφα πουλιά.

Αντιπροσωπευτικά είδη

Νούφαρο (Nymphea αlba Οικ. Nymphaeaceae)

   Το συναντάμε σε έλη, τέλματα, λίμνες (ακίνητα νερά). Έχει πολυετές ρίζωμα έρπον, σαρκώδες, εδώδιμο. Άνθη με ευχάριστο άρωμα, που ανοίγουν το πρωί και κλείνουν το απόγευμα, από Μάιο ως τέλος Σεπτέμβρη.

Νερόκρινο  (Iris pseudacorus -Οικ.Iridaceae)

  Το συναντάμε στις όχθες λιμνών, ελών και χαντακιών. Χωρίς τα άνθη του μοιάζει με "Άκορο" (είδος καλαμιού). Οι βλαστοί του φτάνουν το  1,5m. Ανθίζει Απρίλιο-Ιούνιο και έχει διακριτικό άρωμα.

Utricularia vulgaris (Oικ. Lentibulariaceae)

    Υδρόβιο σαρκοφάγο φυτό, με υποβρύχιους βλαστούς,  30-100cm. Στα φύλλα τους έχουν μικρές κύστες με άνοιγμα που κλείνει με βαλβίδα, όπου παγιδεύονται μικρά υδρόβια έντομα. Οι ουσίες τους απορροφούνται από το φυτό, αφού αποσυντεθούν από σαπροφυτικούς μικροοργανισμούς (όχι με ένζυμα όπως κάνουν άλλα σαρκοφάγα φυτά).

Ποταμογείτων (Potamogeton Οικ: Potamogetonaceae)

  Πολυετές, ανθεκτικό, ταχείας ανάπτυξης υδρόβιο φυτό σε λίμνες, έλη και χαντάκια, με υψηλή περιεκτικότητα σε οργανική ύλη.

 Ανθίζει από Μάιο ως Σεπτέμβριο με ερμαφρόδιτα άνθη.

Άριστος οξυγονωτής του νερού, αντέχει και σε όξινο και σε αλκαλικό περιβάλλον. Οι ρίζες του είναι εδώδιμες.

 

 

 

 Πανιδα του υγροτοπου

Στην περιοχή προστασίας και στην ευρύτερη περιοχή βρίσκουν τροφή και καταφύγιο πολλά είδη της δασικής πανίδας, θηλαστικά, πτερωτά, αμφίβια, ψάρια, ερπετά κλπ.

 

Θηλαστικα

Τα είδη των μεγάλων θηλαστικών της περιοχής ανέρχονται σε δέκα (10):

Σκαντζόχοιρος, Δασομυωξός, Μυοκάστορας, Κρικοποντικός, Νυφίτσα, Κουνάβι, Ασβός, Αλεπού,  Λύκος και Βίδρα.

Για ορισμένα από τα είδη των θηλαστικών απαιτούνται μέτρα προστασίας από την κοινοτική Οδηγία 92/43 και τη Σύμβαση Βέρνης.

Είδη που απαιτούν καθορισμό ειδικών ζωνών προστασίας (Παράρτημα II  Οδηγίας 92/43 Ε.Ε.): Λύκος.

Είδη που απαιτούν προστασία (Σύμβαση Βέρνης): Σκαντζόχοιρος, Δασομυωξός, Μυοκάστορας, Νυφίτσα, Κουνάβι και Ασβός.

Είδη που περιέχονται στο Κόκκινο Βιβλίο: Δασομυωξός, Ασβός και Λύκος.

 

 

 

Αμφιβια

Λιμνοβάτραχος (Rana ridibunda)

(Έως  13 εκατοστά)

Ένα (1) είδος αμφιβίων παρατηρήθηκε στην περιοχή: Ο Λιμνοβάτραχος.

Ο λιμνοβάτραχος είναι ο μεγαλύτερος ενδημικός     βάτραχος  της  Ευρώπης με  θαμπό  καφετί  χρώμα  και  πρασινωπές  ραβδώσεις  στο πίσω  μέρος.  Συνήθως  βρίσκεται  ανάμεσα  στα  υδρόβια  φυτά.  Διαχειμάζει  στο  νερό.  Εναποθέτει 200-2000    αυγά, σχηματίζοντας  συμπαγείς  μάζες  σε  υδρόβια  φυτά  ακριβώς  κάτω  από  την  επιφάνεια  του  νερού.     

 

 

Ερπετα

Αμφίβια και ερπετά (ενδημικά, απειλούμενα, σπάνια και προστατευόμενα είδη).

Πέντε (5) είδη περιλαμβάνονται στο Παράρτημα της Κοινοτικής Οδηγίας 92/43 ως είδη κοινοτικού ενδιαφέροντος, η διατήρηση των οποίων επιβάλλει τον καθορισμό ζωνών. Όλα τα είδη των ερπετών και των αμφιβίων της περιοχής προστατεύονται από τη Σύμβαση της Βέρνης.

Χελώνες: Μεσογειακή χελώνα

Σαύρες: Σμαραγδόσαυρα

Φίδια: Πέντε (5) είδη έχουν παρατηρηθεί στην περιοχή : Τυφλίτης, Σαπίτης, Νερόφιδο, Λιμνόφιδο και Οχιά.

 

Νερόφιδο  (Natrix natrix- Oικογένεια Colubridae)

Έως 200 cm

  Το νερόφιδο είναι κοινό φίδι που ζει σε έλη και λίμνες αν και συχνά βγαίνει στην ξηρά, κυρίως μετά τη βροχή. Τρέφεται συνήθως με αμφίβια και ψάρια ενώ όταν απομακρύνεται από το νερό επιτίθεται σε μικρά τρωκτικά και σαύρες. Είναι τελείως ακίνδυνο για τον άνθρωπο. Όταν απειλείται σφυρίζει και βγάζει μια δύσοσμη ουσία. Πέφτει σε χειμερία νάρκη σε τρύπες  δίπλα στο νερό.

 

 

 

Ορνιθοπανιδα του υγροτοπου 

   Αναφορικά με την ορνιθοπανίδα, η περιοχή αποτελεί αντιπροσωπευτικό και σε μεγάλη έκταση αδιάσπαστο, πολύ σημαντικό για αυτή, υγροτοπικό και χερσαίο οικοσύστημα.

Ο συνολικός αριθμός των πτηνών που παρατηρήθηκαν στην περιοχή ανέρχεται σε 133 είδη, μεταξύ των οποίων 18 είδη αρπακτικών, 40 υδρόβια, 13 μη στρουθιόμορφα και 62 στρουθιόμορφα.

      Η περιοχή έχει ιδιαίτερη πανελλήνια και πανευρωπαϊκή αξία διότι:

(1). Ο μεγαλύτερος αριθμός των ειδών από τα πτηνά που έχουν παρατηρηθεί στον υγρότοπο μέχρι σήμερα, είναι μόνιμοι κάτοικοι ή καλοκαιρινοί επισκέπτες που αναπαράγονται στην περιοχή μελέτης.

(2). Τα περισσότερα από τα είδη της ορνιθοπανίδας που απαντώνται στην περιοχή, προστατεύονται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία (Κοινοτική Οδηγία 79/409, σύμβαση της Βέρνης και Σύμβαση της Βόννης)

(3). Πολλά από τα είδη αυτά θεωρούνται απειλούμενα με εξαφάνιση, κινδυνεύοντα, τρωτά, σπάνια στην Ευρώπη, περιέχονται στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Σπονδυλόζωων της Ελλάδας και είναι μειούμενα σε Εθνικό, Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο.

    Ως σημαντικότερο είδος για την περιοχή θεωρείται η βαλτόπαπια, είδος που κινδυνεύει παγκοσμίως με εξαφάνιση και που  αναπαράγεται στη λίμνη Άγρα.      Από άποψη σπανιότητας, πολύ σημαντικά θεωρούνται τα είδη: αργυροπελεκάνος, ροδοπελεκάνος, λαγγόνα, μουγκάνα, αργυροτσικνιάς, πορφυροτσικνιάς, φερεντίνι, γκισάρι, φιδαετός, καλαμόκιρκος, αετογερακίνα, σταυραετός, πετρίτης, μουστακογλάρονο και μαυρογλάρονο, η πλειοψηφία των οποίων δεν αναπαράγεται όμως στην περιοχή μελέτης.

Αντιπροσωπευτικά είδη

    

Κύκνος (Cygnus olor)

   Μόνιμη είναι η παρουσία του κύκνου στον υγρότοπο Άγρα-Βρυττών-Νησίου. Έχει μήκος 1,4-1,5 μ. και άνοιγμα φτερούγων 2,5 μ. Το βάρος ενός ενήλικου ατόμου είναι 10-12 κιλά. Αρχικά το φτέρωμα του είναι γκριζόφαιο και αποκτά το εντυπωσιακό λευκό σε ηλικία 2-3 ετών. Αναπαραγωγικά ωριμάζει μετά από 4 χρόνια και ζει περίπου 30 έτη.

Κορμοράνος (Phalacrocorax carbo)

  Συχνά "λιάζεται" με ανοιχτές τις φτερούγες. Σε σμήνος πετάει με τεντωμένο λαιμό σε αρμονικούς V σχηματισμούς. Στην Ελλάδα ζει και το συγγενικό είδος  "Λαγγόνα", που  είναι πιο μικρόσωμη, ενώ αποκλειστικά στη θάλασσα διαβιώνει ο ενδιάμεσος στο μέγεθος  συγγενής τους "Θαλασσοκόρακας".

Μικροτσικνιάς (Ixobrychus minutus)

  Μικροσκοπικός ερωδιός στο μέγεθος του  περιστεριού, που συνήθως παραμένει κρυμμένος στις καλαμιές. Ως καλοκαιρινός επισκέπτης φτάνει στον υγρότοπό μας τον Απρίλιο και φεύγει τον Αύγουστο ή το Σεπτέμβριο. Ξεχωρίζει από το σκούρο στέμμα στο κεφάλι του, που έχει στους αρσενικούς απόχρωση πρασινόμαυρη, όπως και στη ράχη. Το σώμα είναι ραβδωτό, ενώ οι φτερούγες έχουν υπόλευκο μπάλωμα. Μόλις νιώσει κίνδυνο, ο μικροτσικνιάς "κοκαλώνει" ανάμεσα στα καλάμια και στέκει σαν στήλη άλατος.

Βαλτόπαπια (Aythiya nyroca)

  Είδος που απειλείται παγκοσμίως με εξαφάνιση. Οι πληθυσμοί της έχουν μειωθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ζει και αναπαράγεται και στον υγρότοπο Άγρα-Βρυττών-Νησίου. Ο χρωματισμός της είναι σκούρος καφετής προς το κεραμιδί, σε όλο τα σώμα εκτός από την κοιλιά που είναι λευκή και το λευκό κάτω μέρος της ουράς. Το αρσενικό έχει λευκό δακτύλιο στο μάτι, που το ξεχωρίζει από το   θηλυκό που το μάτι του είναι καφέ.

 

 

 

 

 

  ιχθυοπανιδα του υγροτοπου

Τη σημερινή σύνθεση του ιχθυοπληθυσμού της λίμνης αποτελούν τα παρακάτω είδη ψαριών: γριβάδι, μπρένα ή μπριάνα, γουλιανός, πλατίκα, γληνάρι, τούρνα, τσιρόνι, πεταλούδα, ιταλικό, μουρμουρίτσα, κουνοποφάγος και ο χορτοφάγος ασιατικός κυπρίνος. Οι καραβίδες με δύο (2) είδη, τη ντόπια, η οποία στο παρελθόν παρουσίαζε τεράστιο οικονομικό ενδιαφέρον για τους κατοίκους της περιοχής και τη βορειοαμερικανική καραβίδα.

 

Αντιπροσωπευτικά είδη

ΤΟΥΡΝΑ   (Esox  lucius- Οικ. Esocidae)

 (Έως 150 εκατοστά και 35 κιλά)

   Η τούρνα έχει χαρακτηριστεί ως “καρχαρίας του γλυκού νερού” όχι τόσο για το σχήμα της αλλά για την αδηφαγία και ταχύτητα της. Είναι ένας εξολοθρευτής των άλλων ψαριών και αμφίβιων.  Δε  διστάζει να επιτεθεί και σε ψάρια που ξεπερνούν το μισό του μεγέθους της. Είναι νόστιμο ψάρι που καταναλώνεται κυρίως στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Συναντιέται σε ποτάμια και λίμνες πλούσια  σε  βλάστηση, με σχετικά καθαρά νερά. 

ΓΡΙΒΑΔΙ    (Cyprinus carpio- Οικ. Cyprinidae)

(Έως 120 εκατοστά και 37 κιλά)

  Το γριβάδι είναι ένα από τα πιο γνωστά ψάρια του γλυκού νερού. Μπορεί να ζήσει σε λίμνες και ποτάμια φτωχά σε οξυγόνο, ακόμα και σε βουρκώδη νερά. Είναι πολύ ανθεκτικό ψάρι, γι' αυτό  μπορεί να επιζήσει  αρκετές ώρες έξω από το φυσικό του περιβάλλον. Τρώει  ασπόνδυλα  του  βυθού και φυτικά  υλικά. Έχει νόστιμο  κρέας.

 

 

ΠΛΑΤΙΤΣΑ

(Alburnoides bipunctatus- Οικ. Cyprinidae) 

                         (Έως 26 εκατοστά και 60 γραμ.)

 

  Η πλατίτσα είναι ένα διαδεδομένο είδος ψαριού σχεδόν σ’ όλη την  Ελλάδα, με πολλά  υποείδη ανά περιοχή. Τη συναντάμε σε ρυάκια,  ποτάμια και  λίμνες  μαζί με την κοκκινοφτέρα, το γριβάδι ή τις πεταλούδες. Έχει αρκετά νόστιμη σάρκα και ψαρεύεται εντατικά.

 Όπως και τα περισσότερα ασπρόψαρα, είναι πολύ περίεργη και ορμάει συνήθως πρώτη στα δολώματα των ερασιτεχνών ψαράδων. Τρέφεται  με  ασπόνδυλα, προνύμφες  εντόμων  και  έντομα.

ΚΑΡΑΒΙΔΑ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΝΕΡΟΥ

stacus astacus- Οικ. Astacidae) (Έως 15 εκατοστά και 60 γραμ.)

 Η καραβίδα ανήκει στα καρκινοειδή και έχει παρόμοιες συνθήκες διαβίωσης με το καβούρι. Εκτρέφεται ευρέως για την εκλεκτή ποιότητα της σάρκας της. Συναντάμε στον υγρότοπό  μας δύο  είδη καραβίδας τη  ντόπια (κόκκινη)  και  την  αμερικανική. Οι καραβίδες, όταν μεγαλώνουν, αποβάλλουν το όστρακό τους και συνθέτουν ένα νέο. Όταν απειλούνται κολυμπούν προς τα πίσω με μεγάλη ταχύτητα ενώ προχωρούν προς τα  εμπρός όταν αναζητούν  τροφή. Θεωρείται  καθαριστής των  ποταμών  και  των  λιμνών  αφού  η  τροφή  της  αποτελείται  από  νεκρά  ζώα  ή  φυτά.

 

 

Φυλλα εργασιασ

(ενδεικτικά )

 

Ø Χάρτης υγροτόπου

Ø Βιοτικά & αβιοτικά στοιχεία του υγροτόπου

Ø Μετρήσεις φυσικοχημικών παραμέτρων του υγροτόπου

Ø Αίνιγμα

Ενημερωτικα φυλλα

(ενδεικτικά )

Ø Οδηγίες εξερεύνησης
Ø Διαλυμένο οξυγόνο

 

 

Φωτογραφικο υλικο απο επισκεψεις σχολειων στο ΚΠΕ εδεσσασ

Φωτογραφίες από το φωτογραφικό αρχείο του ΚΠΕ Έδεσσας & το φωτογραφικό αρχείο του Σαββαντόγλου  Ερμή

Πληροφορίες προέρχονται,  κυρίως, από:

« Το Σχέδιο  Προεδρικού  Διατάγματος  Περιοχής  Λίμνη  Άγρα»,  ΕΘΙΑΓΕ

«Ειδική  Περιβαλλοντική  Μελέτη  &  Σχέδιο  Διαχείρισης  Περιοχής  Ειδικής  Προστασίας  Λίμνη  Άγρα»,  ΕΘΙΑΓΕ

Αρχή